امام اول(ع) فرمود: صدقه دهنده دست خود را ببوسد زیرا صدقات را خدا می گیرد. رسول اکرم(ص) فرمود: صدقه مؤمن اول به دست خدا می رسد و سپس به دست نیازمند می رسد.
میرالمؤمنین(ع) فرمود: ان المسکین رسول آلله فمن منعه فقد منع الله و من اعطاه فقد اعطی الله- شخص نیازمندی که به تو روی آورده در واقع فرستاده خداست. کسی که از کمک کردن به او دریغ کند، قطعا از خداوند دریغ نموده است و کسی که به او بخشش کند، در حقیقت به خدا بخشیده است. (نهج البلاغه حکمت 304)امام در فراز دیگری می فرمایند: چنانچه شخص توانمند، محتاجی را از در خانه خود برگرداند، منتظر باشد که به عقوبت محرومیت و بی بهره ماندن از رحمت خدا دچار شود و از جرگه جوانمردان خارج خواهد شد. (غررالحکم ص 503 ج1)مرحوم نراقی می نویسند: مستحب است آدمی وقتی چیزی را انفاق کرد و صدقه داد، دست خود را ببوسد. زیرا که به دستی رسیده است که نایب دست خداست.امام اول(ع) فرمود: صدقه دهنده دست خود را ببوسد زیرا صدقات را خدا می گیرد. رسول اکرم(ص) فرمود: صدقه مؤمن اول به دست خدا می رسد و سپس به دست نیازمند می رسد. از امام صادق(ع) نقل است که: خداوند فرمود: هیچ چیز نیست مگر اینکه دیگری را موکل گرفتن آن کرده ام مگر صدقه را که بدست خود می گیرم.حتی اینکه مرد یا زن خرمائی یا نصف خرمائی را تصدق می کند، آن را تربیت می کنم و رشد می دهم همچنان که کسی کره اسب خود را پرورش می دهد و چون روز قیامت به ملاقات من بیاید آن را از کوه احد بزرگ تر خواهد دید. (معراج السعاده ص 352)ابوحمزه ثمالی می گوید: من با امام سجاد(ع) نماز صبح روز جمعه را خواندم. بعد از آنکه از نماز فارغ شد برخاست تا به منزل برود. من هم به دنبالش برخاستم و در خدمتش بودم. حضرت
برچسب:
نویسنده: کوروش کاظمیان
برچسب:
نویسنده: کوروش کاظمیان